Archive for the ‘rachunkowość’ Category

Każdy, kto słyszy słowo faktury, w pierwszym odruchu wyobraża sobie stos papierów, na których wypisane są różne kwoty, dane adresowe i tym podobne informacje. Jednak już mało, kto wie, że właśnie od lipca 2005 roku weszła w życie tak zwana faktura elektroniczna i to właśnie ona jest już kompletnie zrównana, jeżeli chodzi o ważność, z fakturą tradycyjną papierową. Jeżeli ktoś posługuje się fakturami elektronicznymi to również powinien wiedzieć, że odpowiednie rozporządzenie Ministra Finansów a dnia 17.12.2010, które właśnie dotyczy przesyłania faktur w formie elektronicznej, traktuje również o przechowywaniu ich, a także o sposobie ich przesyłania. Należy wiedzieć, że faktury elektroniczne mają bardzo wiele zalet. Przede wszystkim jest to możliwość szybszego i tańszego fakturowania. Cały proces się skraca i jest bardziej wydajny oraz opłacalny. Należy przede wszystkim wiedzieć, że faktura elektroniczna to tak zwana e- faktura. Dzięki niej można rozliczyć się z urzędem skarbowym. Bardzo ważna informacją jest również fakt, że faktura, która została najpierw przesłana w formie elektronicznej a następnie później została wydrukowana, to w takim przypadku jest traktowana jako faktura papierowa. Faktura elektroniczna ma bardzo dużo plusów. Jedną z jej głównych zalet jest jej terminowość. Jest bardzo małe ryzyko nie wysłanie faktury na czas, ponieważ przekaz następuje, można rzec, automatycznie. Jest to również bardzo bezpieczna forma fakturowania, ponieważ faktura trafia od razu do zainteresowanej osoby, bezpośrednio. Bardzo często przy fakturowaniu papierowym faktura dopiero po pewnym czasie dociera do odpowiedniej osoby.


 

Często słyszymy słowo faktura oraz faktura VAT ale tak na dobrą sprawę mało kto wie czym te dokumenty różnią się od siebie. Można powiedzieć, że faktura VAT to jedna z rodzaju faktur, które są wystawiane przez tak zwanych płatników podatków VAT. Ważną informacją jest fakt, że faktura VAT podlega oddzielnym, regulującym ją przepisom prawnym. Główną formą wystawiania faktury VAT to forma papierowa, nie mniej jednak co raz częściej spotyka się tak zwane faktury elektroniczne, ale nie wszyscy je akceptują oraz nie wszyscy chcą je posiadać. Bardzo często ludzie zapominają ale istotną informacją jest to, że faktura VAT powinna być wystawiana w dwóch egzemplarzach. Jeden egzemplarz oryginalny jest dla nabywcy natomiast drugi jest dla sprzedawcy. Jest to bardzo ważne ponieważ w razie jakiś komplikacji obydwie strony mają zabezpieczeni. Faktura VAT zawiera bardzo podobne cechy i elementy jak zwykłe definicyjna faktura. Jest tylko jedna różnica, a mianowicie taka, że faktura VAT zawiera informację dotyczącą wartości sumy netto ze sprzedaży oraz wartości kwoty podatku. Można powiedzieć, że to jest najważniejsza różnica jest chodzi właśnie o ten typ faktury. Jeżeli chodzi o tendencję, co do formy fakturowania to na pewno można stwierdzić, że dominuje już właśnie wcześniej wspomniane fakturowanie w formie papierowej, nie mniej jednak wszystko ewoluuje to też. Dlatego można powiedzieć, że co raz więcej faktur ma jednak formę elektroniczną i z pewnością w niedalekiej przyszłości ta forma będzie dominująca.

 

Co to tak naprawdę jest faktura i jakie posiada ona cechy? Faktura to pewnego rodzaju dokument zazwyczaj ze sprzedaży lub świadczenia usług, który zawiera bardzo szczegółowe dane dotyczące danej nawiązanej lub zrealizowanej transakcji. Tak jak każdy

dokument, faktura musi posiadać specjalne cechy i mieć specjalną formę. Teraz pokrótce umówimy jakie cechy powinna posiadać doba faktura. Po pierwsze powinna posiadać numer, który jest kluczowe dla przedsiębiorstw oraz księgowości wielu firm oraz datę. To ona decyduje o tym, w którym miesiącu będą zaksięgowane dane faktury. Powinna również znajdować identyfikacja tego kto kupuje i kto wystawia fakturę. Czyli chodzi tutaj głównie o dane kontaktowe numery NIP i tym podobne informacje, które identyfikuje obie strony między, którymi nawiązywana jest współpraca lub przeprowadzana jest transakcja. Oczywiście bardzo ważną informacją jest dokładny opis na co opiewa faktura, czyli dokładne omówienie przedmiotu transakcji. Czyli dokładne omówienie ilości, ceny. Informację te muszą być często podane słownie oraz liczbowo. Jeżeli faktura nie jest płacona od razu to również powinna być zawarta informacja dotycząca terminu płatności oraz jej sposób, czy to będzie przelew czy może płatność gotówkowa. Ważny w tej sytuacji jest oczywiście termin. Jeżeli chodzi o sam towar lub usługę to również powinny być zawarte informacje dotyczące sposobu odbioru towaru lub usługi i przede wszystkim terminu odbioru lub realizacji zlecenia.

 

Do prowadzenia pełnej ewidencji VAT są obowiązani wszyscy podatnicy z wyjątkiem uprawnionych do prowadzenia ewidencji uproszczonej. Pełna ewidencja VAT powinna zawierać następujące dane:

1. Kwoty podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi podatnikowi przysługuje odliczenie VAT naliczonego, jak i czynnościami, w związku z którymi to odliczenie nie przysługuje, a także inne dane niezbędne do prawidłowego dokonania proporcjonalnego rozliczenia VAT naliczonego.

2. Dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania.

3. Wysokość podatku należnego.

4. Kwoty podatku naliczonego obniżającego podatek należny.

5.Kwoty podatku podlegającego wpłacie do Urzędu Skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu.

6. Inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Podatnik ma możliwość swobodnego wyboru sposobu, w jaki będzie prowadzona ewidencja. Musi ona jednak zawierać wyżej wymienione dane. Przepisy o VAT nie określają terminu, w jakim mają być dokonane zapisy w ewidencji sprzedaży VAT. Ponieważ jest ona prowadzona w celu prawidłowego sporządzenia deklaracji VAT-7, nawet wypełnienie ewidencji 25 dnia następnego miesiąca nie stanowi naruszenia prawa. Ważne jest tylko, aby ewidencja była rzetelna, aby odzwierciedlała stan faktyczny. Ta dowolność w terminie realizacji obrotu dla potrzeb podatku VAT nie dotyczy jednak prowadzenia ewidencji z zastosowaniem kas fiskalnych. Podatnicy stosujący kasy obowiązani są do dokonywania rejestracji każdej sprzedaży i wydawania oryginału paragonu kupującemu.

 

W związku z zagraniczną podróżą służbową pracownikowi przysługują diety oraz zwrot wydatków na pokrycie kosztów podróży. Zwrot kosztów może wystąpić na podstawie przedłożonych faktur, a w przypadku ich braku – na podstawie innych dowodów, po uzupełnieniu o brakujące dane. Wysokość diety tytułu zagranicznej podróży służbowej firma może ustalić na poziomie diety krajowej, pod warunkiem wprowadzenia odpowiednich zapisów w aktach prawa zakładowego. Rozliczenia zaliczki w walucie obcej, wypłaconej pracownikowi można dokonać w dwojaki sposób: stosując średni kurs NBP z dnia poprzedzającego datę, pod którą zaksięgowano koszt delegacji lub stosując kurs z dnia wypłaty zaliczki. Podróż służbową można zdefiniować jako wykonywanie przez pracownika, na polecenia pracodawcy, zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się stałe miejsce pracy pracownika, w określonym terminie i miejscu. Delegując pracownika w podróż służbową, pracodawca powinien określić, jakie zadania ma do wykonania pracownik, miejsce rozpoczęcia i zakończenia podróży służbowej, czas jej trwania oraz środek transportu. Pracownik oddelegowany służbowo za granicę odbywa zarówno podróż zagraniczną , jak i krajową. Czas podróży krajowej liczy się od momentu opuszczenia przez pracownika miejsca pracy lub od wyjścia z domu do chwili przekroczenia granicy kraju. Podobnie jest w drodze powrotnej. Czas ten podlega zsumowaniu i jest rozliczany, jako jedna podróż krajowa. Pobyt pracownika poza granicami kraju oblicza się, traktując tę podróż odrębnie od krajowej i z uwzględnieniem środka transportu, którym podróżuje pracownik.

 

Zasady wystawiania faktur i dokumentowania rabatów różnią się w poszczególnych państwach unijnych. Zgodnie z przepisami polskimi niezbędne jest wystawianie faktury korygującej w przypadku rabatu udzielonego po wystawieniu faktury pierwotnej. W przypadku faktur wystawianych przez zagranicznych kontrahentów nie jest to już tak rygorystycznie przestrzegane. Często zdarzają się faktury, na których wykazana jest wyłącznie informacja co do ceny pierwotnej i informacja o rabacie, np. 5 % za płatność przed terminem. Polski podatnik dokonujący wewnątrz wspólnotowego nabycia nie otrzyma od swojego dostawcy unijnego faktury korygującej, gdy zapłaci za towar przed terminem. Rabat jest wówczas udzielany niejako automatycznie, zgodnie z umową lub regulaminem rabatowym firmy. Unijny dostawca, na podstawie wystawionej faktury oraz po dokonaniu zapłaty przed terminem zmniejsza należność o udzielony rabat. Należy zauważyć, że w takiej sytuacji prawo do zmniejszenia podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrz wspólnotowego nabycia ma również polski nabywca. Polski nabywca ma prawo wystawić fakturę wewnętrzną, dokumentującą wewnątrz wspólnotowe nabycie i wykazać podstawę opodatkowania od WNT pomniejszoną o rabat. Na fakturze wewnętrznej warto dodać informację co jest podstawą udzielonego rabatu. Inaczej jest w przypadku kontrahentów zagranicznych, którzy wystawili faktury korygujące po udzieleniu rabatu. Podatnik dokonujący WNT ma prawo pomniejszyć podstawę opodatkowania WNT dopiero po otrzymaniu faktury korygującej wystawionej przez kontrahenta zagranicznego.

 

Polityka rabatowa firmy może uzależniać udzielanie rabatu od terminowej lub przedterminowej towaru skorzysta z tego rabatu, to znaczy czy zapłaci za fakturę w terminie płatności. Warunek udzielenia rabatu zostanie spełniony dopiero w późniejszym terminie. W takiej sytuacji sprzedawca nie ma podstaw do wykazywania na fakturze informacji o udzieleniu rabatu za przedterminową płatność ani też pomniejszania cen o jego wartość. Nie jest bowiem pewne, czy warunek ten zostanie spełniony. W momencie sprzedaży sprzedawca powinien wykazać na fakturze VAT pełną cenę za towar (bez uwzględnienia rabatu ). Natomiast w momencie realizacji rabatu powinien wystawić fakturę korygującą, pomniejszając w niej wartość sprzedaży o przyznany rabat. Faktura korygująca powinna zawierać co najmniej numer kolejny oraz datę jej wystawienia, dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca, nazwę towaru lub usługi objętych rabatem, kwotę i rodzaj udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego. W przypadku rabatu za szybka płatność mamy do czynienia z bonusem przyznanym klientowi po dokonaniu zapłaty za otrzymany towar. Powinien on być traktowany jako rabat, o którym jest mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości – ceny dostawy. Prawidłowo udokumentowany bonus to wystawienie faktury korygującej. Jest to niewątpliwie korzystne dla klienta, ponieważ za zakupiony towar płaci niższą cenę.

 

W obrocie gospodarczym zachętą dla nabywców jest stosowanie różnych form obniżki ceny przez sprzedawców. Działania te są w praktyce określane mianem rabatów i opustów. Rabat , to zniżka, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących duża ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie. Opust to zniżka ceny kupna przyznawana nabywcy przez sprzedawcę. Kwotę należną z tytułu sprzedaży podatnik ma prawo pomniejszyć o kwotę rabatów, opustów, bonifikat, uznanych reklamacji jeżeli są one udokumentowane oraz są prawnie dopuszczone lub obowiązkowe. Rabat, który obniża podstawę opodatkowania VAT powinien być udokumentowany. Powinien on być udokumentowany fakturą korygującą. Nie jest to jedyny sposób dokumentowania rabatu. Może on być dokumentowany zarówno fakturą korygującą, jak i wykazany na fakturze dokumentującej sprzedaż. Jeżeli udzielany rabat dotyczy aktualnie dokonywanej sprzedaży, to kwota tego rabatu może pomniejszać bezpośrednio obrót wykazany na fakturze sprzedawcy, czyli cenę jednostkową( netto) towaru. Firma może również podać na fakturze informację, że cena towaru została pomniejszona o rabat lub wykazać na fakturze cenę przed udzieleniem rabatu oraz kwotę rabatu pomniejszającą wykazaną uprzednio cenę jednostkową towaru. Firmy często stosują politykę rabatową w celu zmobilizowania kontrahentów do dokonywania terminowych lub przedterminowych płatności. Sprzedawca może już na fakturze pierwotnej ustalać cenę netto pomniejszoną o cenę rabatu.

 

Odliczenie ulgi na zakup kasy fiskalnej uzależnione jest od tego czy podatnik jest podatnikiem VAT czynnym, czy zwolnionym z podatku VAT. Jeżeli podatnik jest podatnikiem VAT czynnym, to warunkiem skorzystania z ulgi jest złożenie pisemnego zgłoszenia o liczbie kas rejestrujących oraz miejscu ich używania. Takie zgłoszenie powinno być złożone przed rozpoczęciem ewidencjonowania. Dotyczy to podatników zgłaszających więcej niż jedną kasę. Drugim warunkiem jest ten, by podatnik rozpoczął ewidencjonowanie w określonym przepisami terminie. Ulga obejmuje wyłącznie zgłoszone w ten sposób kasy. Ulga wynosi 50 % ceny netto kasy, nie więcej niż 2500 zł. Podatnik może dokonać odliczenia najwcześniej w deklaracji VAT-7 składanej za miesiąc, w którym rozpoczęto ewidencjonowanie. Dokonując odliczenia ulgi, podatnik oprócz faktury zakupu powinien posiadać również dowód zapłaty całej należności za kasę. Bez opłaconej całej faktury za kasę fiskalną podatnik nie może dokonać odliczenia ulgi. Kiedy podatnik w deklaracji VAT-7 wykaże podatek należny do zapłaty, kwota odliczenia nie może być wyższa od kwoty tego podatku. Z ulgi na zakup kasy mogą skorzystać również podatnicy wykonujący wyłącznie czynności zwolnione z VAT oraz podatnicy zwolnieni z VAT podmiotowo. Podatnikom zwolnionym z VAT ulga przysługuje pod warunkiem, że rozpoczęli ewidencjonowanie nie później niż w obowiązującym terminie, dokonali zgłoszenia o liczbie kas oraz złożyli zawiadomienie o miejscu instalacji kasy.

 

Roboty instalacyjne wykonywane przez producenta wyrobu własnymi silami są klasyfikowane łącznie z wyrobem, w tym samym grupowaniu. Oznacza to, że jeżeli producent montuje lub instaluje własną stolarkę budowlaną z tworzyw sztucznych (okna, drzwi ), to czynność taka klasyfikowana może być w grupowaniu obejmującym dany wyrób. W świetle ustawy o podatku i usługa

ch czynność ta stanowi dostawę towarów , a nie usługę. Tak więc w przypadku montażu wyrobu dokonywanego przez producenta tych wyrobów, jak również montażu wykonywanego przez innego wykonawcę na zlecenie producenta cała czynność jest klasyfikowana w grupowaniu wyrobów nie zaś jako świadczenie usług budowlanych. W związku z powyższym w przedstawionym stanie faktycznym moment powstania obowiązku podatkowego, przy łącznej sprzedaży wyrobów z montażem stolarki budowlanej z tworzyw sztucznych powstaje w sytuacji, gdy dostawa towaru powinna być potwierdzona fakturą, w związku z tym, obowiązek podatkowy powstaje w chwili wystawienia faktury, nie później jednak niż 7 dni, licząc od dnia wydania towaru. Montaż okien i drzwi klasyfikowany jest jako dostawa towaru. Tym samym obowiązek podatkowy od tej czynności powstaje na zasadach ogólnych. Oznacza to, że obowiązek podatkowy w VAT powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później niż 7 dnia od dnia wydania towaru. Dotrzymanie terminów oraz znajomość szczegółowych przepisów pozwala uniknąć wielu nieporozumień, zwłaszcza wchodzącym na rynek ze swoimi wyrobami producentom.