Archive for the ‘tranzakcje’ Category

Często słyszymy słowo faktura oraz faktura VAT ale tak na dobrą sprawę mało kto wie czym te dokumenty różnią się od siebie. Można powiedzieć, że faktura VAT to jedna z rodzaju faktur, które są wystawiane przez tak zwanych płatników podatków VAT. Ważną informacją jest fakt, że faktura VAT podlega oddzielnym, regulującym ją przepisom prawnym. Główną formą wystawiania faktury VAT to forma papierowa, nie mniej jednak co raz częściej spotyka się tak zwane faktury elektroniczne, ale nie wszyscy je akceptują oraz nie wszyscy chcą je posiadać. Bardzo często ludzie zapominają ale istotną informacją jest to, że faktura VAT powinna być wystawiana w dwóch egzemplarzach. Jeden egzemplarz oryginalny jest dla nabywcy natomiast drugi jest dla sprzedawcy. Jest to bardzo ważne ponieważ w razie jakiś komplikacji obydwie strony mają zabezpieczeni. Faktura VAT zawiera bardzo podobne cechy i elementy jak zwykłe definicyjna faktura. Jest tylko jedna różnica, a mianowicie taka, że faktura VAT zawiera informację dotyczącą wartości sumy netto ze sprzedaży oraz wartości kwoty podatku. Można powiedzieć, że to jest najważniejsza różnica jest chodzi właśnie o ten typ faktury. Jeżeli chodzi o tendencję, co do formy fakturowania to na pewno można stwierdzić, że dominuje już właśnie wcześniej wspomniane fakturowanie w formie papierowej, nie mniej jednak wszystko ewoluuje to też. Dlatego można powiedzieć, że co raz więcej faktur ma jednak formę elektroniczną i z pewnością w niedalekiej przyszłości ta forma będzie dominująca.

 

Do prowadzenia pełnej ewidencji VAT są obowiązani wszyscy podatnicy z wyjątkiem uprawnionych do prowadzenia ewidencji uproszczonej. Pełna ewidencja VAT powinna zawierać następujące dane:

1. Kwoty podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi podatnikowi przysługuje odliczenie VAT naliczonego, jak i czynnościami, w związku z którymi to odliczenie nie przysługuje, a także inne dane niezbędne do prawidłowego dokonania proporcjonalnego rozliczenia VAT naliczonego.

2. Dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania.

3. Wysokość podatku należnego.

4. Kwoty podatku naliczonego obniżającego podatek należny.

5.Kwoty podatku podlegającego wpłacie do Urzędu Skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu.

6. Inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Podatnik ma możliwość swobodnego wyboru sposobu, w jaki będzie prowadzona ewidencja. Musi ona jednak zawierać wyżej wymienione dane. Przepisy o VAT nie określają terminu, w jakim mają być dokonane zapisy w ewidencji sprzedaży VAT. Ponieważ jest ona prowadzona w celu prawidłowego sporządzenia deklaracji VAT-7, nawet wypełnienie ewidencji 25 dnia następnego miesiąca nie stanowi naruszenia prawa. Ważne jest tylko, aby ewidencja była rzetelna, aby odzwierciedlała stan faktyczny. Ta dowolność w terminie realizacji obrotu dla potrzeb podatku VAT nie dotyczy jednak prowadzenia ewidencji z zastosowaniem kas fiskalnych. Podatnicy stosujący kasy obowiązani są do dokonywania rejestracji każdej sprzedaży i wydawania oryginału paragonu kupującemu.

 

W związku z zagraniczną podróżą służbową pracownikowi przysługują diety oraz zwrot wydatków na pokrycie kosztów podróży. Zwrot kosztów może wystąpić na podstawie przedłożonych faktur, a w przypadku ich braku – na podstawie innych dowodów, po uzupełnieniu o brakujące dane. Wysokość diety tytułu zagranicznej podróży służbowej firma może ustalić na poziomie diety krajowej, pod warunkiem wprowadzenia odpowiednich zapisów w aktach prawa zakładowego. Rozliczenia zaliczki w walucie obcej, wypłaconej pracownikowi można dokonać w dwojaki sposób: stosując średni kurs NBP z dnia poprzedzającego datę, pod którą zaksięgowano koszt delegacji lub stosując kurs z dnia wypłaty zaliczki. Podróż służbową można zdefiniować jako wykonywanie przez pracownika, na polecenia pracodawcy, zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się stałe miejsce pracy pracownika, w określonym terminie i miejscu. Delegując pracownika w podróż służbową, pracodawca powinien określić, jakie zadania ma do wykonania pracownik, miejsce rozpoczęcia i zakończenia podróży służbowej, czas jej trwania oraz środek transportu. Pracownik oddelegowany służbowo za granicę odbywa zarówno podróż zagraniczną , jak i krajową. Czas podróży krajowej liczy się od momentu opuszczenia przez pracownika miejsca pracy lub od wyjścia z domu do chwili przekroczenia granicy kraju. Podobnie jest w drodze powrotnej. Czas ten podlega zsumowaniu i jest rozliczany, jako jedna podróż krajowa. Pobyt pracownika poza granicami kraju oblicza się, traktując tę podróż odrębnie od krajowej i z uwzględnieniem środka transportu, którym podróżuje pracownik.

 

Zasady wystawiania faktur i dokumentowania rabatów różnią się w poszczególnych państwach unijnych. Zgodnie z przepisami polskimi niezbędne jest wystawianie faktury korygującej w przypadku rabatu udzielonego po wystawieniu faktury pierwotnej. W przypadku faktur wystawianych przez zagranicznych kontrahentów nie jest to już tak rygorystycznie przestrzegane. Często zdarzają się faktury, na których wykazana jest wyłącznie informacja co do ceny pierwotnej i informacja o rabacie, np. 5 % za płatność przed terminem. Polski podatnik dokonujący wewnątrz wspólnotowego nabycia nie otrzyma od swojego dostawcy unijnego faktury korygującej, gdy zapłaci za towar przed terminem. Rabat jest wówczas udzielany niejako automatycznie, zgodnie z umową lub regulaminem rabatowym firmy. Unijny dostawca, na podstawie wystawionej faktury oraz po dokonaniu zapłaty przed terminem zmniejsza należność o udzielony rabat. Należy zauważyć, że w takiej sytuacji prawo do zmniejszenia podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrz wspólnotowego nabycia ma również polski nabywca. Polski nabywca ma prawo wystawić fakturę wewnętrzną, dokumentującą wewnątrz wspólnotowe nabycie i wykazać podstawę opodatkowania od WNT pomniejszoną o rabat. Na fakturze wewnętrznej warto dodać informację co jest podstawą udzielonego rabatu. Inaczej jest w przypadku kontrahentów zagranicznych, którzy wystawili faktury korygujące po udzieleniu rabatu. Podatnik dokonujący WNT ma prawo pomniejszyć podstawę opodatkowania WNT dopiero po otrzymaniu faktury korygującej wystawionej przez kontrahenta zagranicznego.

 

Polityka rabatowa firmy może uzależniać udzielanie rabatu od terminowej lub przedterminowej towaru skorzysta z tego rabatu, to znaczy czy zapłaci za fakturę w terminie płatności. Warunek udzielenia rabatu zostanie spełniony dopiero w późniejszym terminie. W takiej sytuacji sprzedawca nie ma podstaw do wykazywania na fakturze informacji o udzieleniu rabatu za przedterminową płatność ani też pomniejszania cen o jego wartość. Nie jest bowiem pewne, czy warunek ten zostanie spełniony. W momencie sprzedaży sprzedawca powinien wykazać na fakturze VAT pełną cenę za towar (bez uwzględnienia rabatu ). Natomiast w momencie realizacji rabatu powinien wystawić fakturę korygującą, pomniejszając w niej wartość sprzedaży o przyznany rabat. Faktura korygująca powinna zawierać co najmniej numer kolejny oraz datę jej wystawienia, dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca, nazwę towaru lub usługi objętych rabatem, kwotę i rodzaj udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego. W przypadku rabatu za szybka płatność mamy do czynienia z bonusem przyznanym klientowi po dokonaniu zapłaty za otrzymany towar. Powinien on być traktowany jako rabat, o którym jest mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości – ceny dostawy. Prawidłowo udokumentowany bonus to wystawienie faktury korygującej. Jest to niewątpliwie korzystne dla klienta, ponieważ za zakupiony towar płaci niższą cenę.

 

Usługi polegające na oczyszczaniu, doszczelnianiu i udrażnianiu przewodów i połączeń kominowych oraz sprawdzaniu stanu technicznego przewodów i połączeń kominowych, jeżeli czynności te są wykonywane w budynkach mieszkalnych jedno- i wielorodzinnych, są opodatkowane 7 % stawką VAT. Natomiast usługi kominiarskie na okresowej kontroli stanu technicznego przewodów i połączeń kominowych ( dymnych, spalinowych, , wentylacyjnych ), czy wydawaniu opinii o stanie przewodów kominowych są opodatkowane stawką 22 %. Taka rozbieżność wynika stąd, że przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 roku nie definiują pojęcia roboty budowlano – montażowe, remont i konserwacja, dlatego koniecznie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego. Usługi kominiarskie wykonywane w obiektach budownictwa mieszkaniowego, polegające na oczyszczaniu, doszczelnianiu i udrażnianiu przewodów i połączeń kominowych oraz sprawdzaniu stanu technicznego przewodów i połączeń kominowych podlegają opodatkowaniu według preferencyjnej 7% stawki podatku. Natomiast usługi kominiarskie polegające tylko na okresowej kontroli stanu technicznego przewodów i połączeń kominowych nie mieszczą się w definicji „ remonty i roboty budowlano – montażowe oraz konserwacyjne”. Do tego rodzaju usług należy stosować stawkę podstawową – 22 %, niezależnie w jakich obiektach są wykonywane. Przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, a remont należy rozumieć – wykonanie w istniejącym budynku robót budowlanych.

 

Polska firma X, będąca podatnikiem VAT korzystała z usług prawnych świadczonych przez firmę niemiecką. Usługi zostały wykonane na terytorium Szwecji. Do czasu wejścia w życie ustawy z 1 grudnia 2008 roku, czynność ta pozostałaby poza zakresem polskiego VAT.

Ale zgodnie z regulacjami, które nastąpiły 1 grudnia 2008 roku, miejscem świadczenia tego typu usług, bez względu, gdzie zostaną one wykonane, jest siedziba nabywcy, czyli terytorium Polski. Polski podatnik dokonał importu usług. Usługobiorca, czyli firma polska powinna zapłacić w kraju podatek VAT od usługi. Ma też obowiązek wystawienia w tym przypadku faktury wewnętrznej. Zgodnie z ustawą importem usług jest świadczenie usług, z tytułu wykonywania których podatnikiem jest usługobiorca usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium Polski. Od tego też okresu, zmianie uległ sposób określania miejsca opodatkowania usług. Import usług pociąga za sobą obowiązek podatkowy w kilku sytuacjach. Po pierwsze, gdy usługodawca wystawi usługobiorcy fakturę z tytułu wykonanej usługi. Po drugie, kiedy usługobiorca usługi importowanej zapłaci część należności przed jej wykonaniem. Czy wreszcie, gdy upływa termin płatności określony w umowie z różnych tytułów. Należy zaznaczyć, że kraj pochodzenia kontrahenta, świadczącego usługi nie jest istotny. Może on pochodzić zarówno z krajów Unii Europejskiej, jak też spoza nich, to nabywca usługi jest zobowiązany do zapłacenia podatku.