Archive for the ‘UE’ Category
Każdy, kto słyszy słowo faktury, w pierwszym odruchu wyobraża sobie stos papierów, na których wypisane są różne kwoty, dane adresowe i tym podobne informacje. Jednak już mało, kto wie, że właśnie od lipca 2005 roku weszła w życie tak zwana faktura elektroniczna i to właśnie ona jest już kompletnie zrównana, jeżeli chodzi o ważność, z fakturą tradycyjną papierową. Jeżeli ktoś posługuje się fakturami elektronicznymi to również powinien wiedzieć, że odpowiednie rozporządzenie Ministra Finansów a dnia 17.12.2010, które właśnie dotyczy przesyłania faktur w formie elektronicznej, traktuje również o przechowywaniu ich, a także o sposobie ich przesyłania. Należy wiedzieć, że faktury elektroniczne mają bardzo wiele zalet. Przede wszystkim jest to możliwość szybszego i tańszego fakturowania. Cały proces się skraca i jest bardziej wydajny oraz opłacalny. Należy przede wszystkim wiedzieć, że faktura elektroniczna to tak zwana e- faktura. Dzięki niej można rozliczyć się z urzędem skarbowym. Bardzo ważna informacją jest również fakt, że faktura, która została najpierw przesłana w formie elektronicznej a następnie później została wydrukowana, to w takim przypadku jest traktowana jako faktura papierowa. Faktura elektroniczna ma bardzo dużo plusów. Jedną z jej głównych zalet jest jej terminowość. Jest bardzo małe ryzyko nie wysłanie faktury na czas, ponieważ przekaz następuje, można rzec, automatycznie. Jest to również bardzo bezpieczna forma fakturowania, ponieważ faktura trafia od razu do zainteresowanej osoby, bezpośrednio. Bardzo często przy fakturowaniu papierowym faktura dopiero po pewnym czasie dociera do odpowiedniej osoby.
Obowiązek prowadzenia ewidencji uproszczonej VAT dotyczy podmiotów, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym łącznie 10 000 euro oraz rozpoczynających działalność, u których przewidywana wartość sprzedaży nie przekroczy 10 000 euro. Podatnicy, o których mowa są obowiązani do ewidencjonowania sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym. Każda forma rejestracji spełniająca ten warunek jest prawidłowa. Zapisy powinny być wykonywane terminowo i rzetelnie. Taką ewidencję można zastąpić ewidencją sprzedaży prowadzoną dla potrzeb podatku dochodowego, o ile pozwala ona na prawidłowe określenie przychodów dla potrzeb podatku VAT. Jej prowadzenie służy przede wszystkim prawidłowemu określeniu momentu przekroczenia przez podatnika kwoty 10 000 euro. W przypadku stwierdzenia, że podatnik obowiązany do prowadzenia ewidencji uproszczonej nie prowadzi jej wcale lub prowadzi w sposób nierzetelny, organ podatkowy określa wartość niezaewidencjonowanej sprzedaży w drodze oszacowania i ustala podatek przy zastosowaniu stawki 22 %. Podatnik w tym przypadku nie ma prawa do obniżenia kwoty tak ustalonego podatku należnego o podatek naliczony przy zakupie towarów i usług. Sankcja ta dotyczy tylko i wyłącznie sprzedaży niezaewidencjonowanej, nie obejmuje natomiast przychodów wpisywanych rzetelnie i terminowo. W przypadku uproszczonej ewidencji VAT, podatnik powinien wykazać się solidnością i uczciwością, w przeciwnym razie może to dużo drożej kosztować.
W związku z zagraniczną podróżą służbową pracownikowi przysługują diety oraz zwrot wydatków na pokrycie kosztów podróży. Zwrot kosztów może wystąpić na podstawie przedłożonych faktur, a w przypadku ich braku – na podstawie innych dowodów, po uzupełnieniu
o brakujące dane. Wysokość diety tytułu zagranicznej podróży służbowej firma może ustalić na poziomie diety krajowej, pod warunkiem wprowadzenia odpowiednich zapisów w aktach prawa zakładowego. Rozliczenia zaliczki w walucie obcej, wypłaconej pracownikowi można dokonać w dwojaki sposób: stosując średni kurs NBP z dnia poprzedzającego datę, pod którą zaksięgowano koszt delegacji lub stosując kurs z dnia wypłaty zaliczki. Podróż służbową można zdefiniować jako wykonywanie przez pracownika, na polecenia pracodawcy, zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się stałe miejsce pracy pracownika, w określonym terminie i miejscu. Delegując pracownika w podróż służbową, pracodawca powinien określić, jakie zadania ma do wykonania pracownik, miejsce rozpoczęcia i zakończenia podróży służbowej, czas jej trwania oraz środek transportu. Pracownik oddelegowany służbowo za granicę odbywa zarówno podróż zagraniczną , jak i krajową. Czas podróży krajowej liczy się od momentu opuszczenia przez pracownika miejsca pracy lub od wyjścia z domu do chwili przekroczenia granicy kraju. Podobnie jest w drodze powrotnej. Czas ten podlega zsumowaniu i jest rozliczany, jako jedna podróż krajowa. Pobyt pracownika poza granicami kraju oblicza się, traktując tę podróż odrębnie od krajowej i z uwzględnieniem środka transportu, którym podróżuje pracownik.
W obrocie gospodarczym zachętą dla nabywców jest stosowanie różnych form obniżki ceny przez sprzedawców. Działania te są w praktyce określane mianem rabatów i opustów. Rabat , to zniżka, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących duża ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie. Opust to zniżka ceny kupna przyznawana nabywcy przez sprzedawcę. Kwotę należną z tytułu sprzedaży podatnik ma prawo pomniejszyć o kwotę rabatów, opustów,
bonifikat, uznanych reklamacji jeżeli są one udokumentowane oraz są prawnie dopuszczone lub obowiązkowe. Rabat, który obniża podstawę opodatkowania VAT powinien być udokumentowany. Powinien on być udokumentowany fakturą korygującą. Nie jest to jedyny sposób dokumentowania rabatu. Może on być dokumentowany zarówno fakturą korygującą, jak i wykazany na fakturze dokumentującej sprzedaż. Jeżeli udzielany rabat dotyczy aktualnie dokonywanej sprzedaży, to kwota tego rabatu może pomniejszać bezpośrednio obrót wykazany na fakturze sprzedawcy, czyli cenę jednostkową( netto) towaru. Firma może również podać na fakturze informację, że cena towaru została pomniejszona o rabat lub wykazać na fakturze cenę przed udzieleniem rabatu oraz kwotę rabatu pomniejszającą wykazaną uprzednio cenę jednostkową towaru. Firmy często stosują politykę rabatową w celu zmobilizowania kontrahentów do dokonywania terminowych lub przedterminowych płatności. Sprzedawca może już na fakturze pierwotnej ustalać cenę netto pomniejszoną o cenę rabatu.
Odliczenie ulgi na zakup kasy fiskalnej uzależnione jest od tego czy podatnik jest podatnikiem VAT czynnym, czy zwolnionym z podatku VAT. Jeżeli podatnik jest podatnikiem VAT czynnym, to warunkiem skorzystania z ulgi jest złożenie pisemnego zgłoszenia o liczbie kas rejestrujących oraz miejscu ich używania. Takie zgłoszenie powinno być złożone przed rozpoczęciem ewidencjonowania. Dotyczy to podatników zgłaszających więcej niż jedną kasę. Drugim warunkiem jest ten, by podatnik rozpoczął ewidencjonowanie w określonym przepisami terminie. Ulga obejmuje wyłącznie zgłoszone w ten sposób kasy. Ulga wynosi 50 % ceny netto kasy, nie więcej niż 2500 zł. Podatnik może dokonać odliczenia najwcześniej w deklaracji VAT-7 składanej za miesiąc, w którym rozpoczęto ewidencjonowanie. Dokonując odliczenia ulgi, podatnik oprócz faktury zakupu powinien posiadać również dowód zapłaty całej należności za kasę. Bez opłaconej całej faktury za kasę fiskalną podatnik nie może dokonać odliczenia ulgi. Kiedy podatnik w deklaracji VAT-7 wykaże podatek należny do zapłaty, kwota odliczenia nie może być wyższa od kwoty tego podatku. Z ulgi na zakup kasy mogą skorzystać również podatnicy wykonujący wyłącznie czynności zwolnione z VAT oraz podatnicy zwolnieni z VAT podmiotowo. Podatnikom zwolnionym z VAT ulga przysługuje pod warunkiem, że rozpoczęli ewidencjonowanie nie później niż w obowiązującym terminie, dokonali zgłoszenia o liczbie kas oraz złożyli zawiadomienie o miejscu instalacji kasy.
Roboty instalacyjne wykonywane przez producenta wyrobu własnymi silami są klasyfikowane łącznie z wyrobem, w tym samym grupowaniu. Oznacza to, że jeżeli producent montuje lub instaluje własną stolarkę budowlaną z tworzyw sztucznych (okna, drzwi ), to czynność taka klasyfikowana może być w grupowaniu obejmującym dany wyrób. W świetle ustawy o podatku i usługa

ch czynność ta stanowi dostawę towarów , a nie usługę. Tak więc w przypadku montażu wyrobu dokonywanego przez producenta tych wyrobów, jak również montażu wykonywanego przez innego wykonawcę na zlecenie producenta cała czynność jest klasyfikowana w grupowaniu wyrobów nie zaś jako świadczenie usług budowlanych. W związku z powyższym w przedstawionym stanie faktycznym moment powstania obowiązku podatkowego, przy łącznej sprzedaży wyrobów z montażem stolarki budowlanej z tworzyw sztucznych powstaje w sytuacji, gdy dostawa towaru powinna być potwierdzona fakturą, w związku z tym, obowiązek podatkowy powstaje w chwili wystawienia faktury, nie później jednak niż 7 dni, licząc od dnia wydania towaru. Montaż okien i drzwi klasyfikowany jest jako dostawa towaru. Tym samym obowiązek podatkowy od tej czynności powstaje na zasadach ogólnych. Oznacza to, że obowiązek podatkowy w VAT powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później niż 7 dnia od dnia wydania towaru. Dotrzymanie terminów oraz znajomość szczegółowych przepisów pozwala uniknąć wielu nieporozumień, zwłaszcza wchodzącym na rynek ze swoimi wyrobami producentom.